Το Μηχανογραφικό

… πολύ φασαρία για το τίποτα! Το θέμα είναι απλό και καθαρά τεχνικό: επιλέγεις τις σχολές με τη σειρά που θέλεις και το συμπληρώνεις ανάλογα. Το έκανα πριν από 50 περίπου χρόνια και δεν νομίζω ότι άλλαξε κάτι από τότε. Το πρόβλημα δεν είναι το μηχανογραφικό αλλά εμείς και ο τρόπος που σκεπτόμαστε. Ας το δούμε αναλυτικά:

  1. Αν άλλη γνώμη έχεις εσύ, άλλη ο μπαμπάς άλλη η μαμά, τότε δεν μπορείς να το συμπληρώσεις! Πρέπει η σειρά επιλογής των σχολών να είναι μία και μόνο μία, κατά προτίμηση η δική σου.
  2. Ο κάθε άνθρωπος ζει από την δουλειά που κάνει και όχι από το χόμπι του. Άρα δεν διαλέγεις με κριτήριο το τι σου αρέσει αλλά με το τι δουλειά θα κάνεις μόλις πάρεις το πτυχίο σου! Αναμφίβολα ένας ζωγράφος αγαπάει την τέχνη του αλλά πόσοι έζησαν από αυτή; Προσωπικά πιστεύω ότι αν με ανάγκαζαν να ζω κάνοντας καθημερινά πράγματα που μου αρέσουν, κάποια στιγμή θα τα βαριόμουν και θα τα μισούσα! Δεν αρκεί να σου αρέσει κάτι αλλά θα πρέπει να το κάνεις όταν εσύ θέλεις.
  3. Δεν διαλέγεις κάτι που δεν μπορείς να κάνεις. Δεν γίνεσαι πυροσβέστης αν φοβάσαι τη φωτιά ή χειρουργός αν τρέμεις το αίμα! Είναι δύσκολο να έχει κανείς την σωστή εικόνα για ένα επάγγελμα που δεν το έχει ασκήσει αλλά είναι σαφώς ευκολότερο να ξέρει τι δεν θέλει. Διάλεξε την σχολή σου με βάση τις μέχρι τώρα επιδόσεις σου στα μαθήματα. Αυτός είναι ένας καλός κανόνας.
  4. Μέτρησε τα οικονομικά σου. Άλλο πράγμα να μένεις στο σπίτι σου και άλλο να ζεις σε μια άλλη πόλη.
  5. Τα επαγγέλματα συνεχώς αλλάζουν μορφή, το ίδιο και η «ζήτησή» τους. Κάτι που σήμερα έχει πέραση, αύριο μπορεί να εξαφανιστεί. Αν έχεις την επιλογή, διάλεξε σχολές που οδηγούν σε περισσότερες επαγγελματικές διεξόδους.
  6. Επιλέγουμε όλες τις σχολές του μηχανογραφικού στη σωστή πάντα σειρά, ακόμα και αυτές που αποκλείουμε για οικονομικούς ή άλλους λόγους,. Δεν στοιχίζει τίποτα και μας επιτρέπει να αλλάξουμε γνώμη.

Στην εποχή μου, κάπου στη Ομόνοια, υπήρχε κάποια υπηρεσία επαγγελματικού προσανατολισμού. Κάποιοι συμμαθητές που την επισκέφτηκαν δεν έβγαλαν άκρη. Προσωπικά πέρασα από τρείς φάσεις. Η πρώτη αντίδραση μου, μόλις μπήκα, ήταν να αλλάξω σχολή μια και ο καθηγητής τότε έπαιρνε τρεις και εξήντα όπως λέγαμε, δηλαδή πολύ μικρό μισθό. Στην συνέχεια ο μισθός αυξήθηκε σημαντικά και ο διορισμός ήταν άμεσος αλλά και η δουλειά σε φροντιστήριο δικό σου η ξένο ήταν ιδιαίτερα επικερδής. Ως φοιτητής όμως διαπίστωσα ότι η δουλειά του εκπαιδευτικού, έκανα ιδιαίτερα μαθήματα, απαιτούσε υπομονή που εγώ δεν είχα! Έτσι, δοθείσης ευκαιρίας, μεταπήδησα από τα μαθηματικά στον κλάδο της πληροφορικής.

Καλή τύχη!

Δημήτρης Ζερβός

 

Σημείωση: Το Ελεύθερο Βήμα είναι στην διάθεση σας και περιμένει πάντα τα άρθρα σας.

 

Advertisements

Δημοσίευση σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s