Βάρδα φουρνέλοοοο …!

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 όπως και τώρα, πολλά παιδιά περνούσαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο χωριό. Τότε δεν υπήρχε το γήπεδο του μπάσκετ ούτε και η παιδική χαρά. Υπήρχε η Ελιά της πλατείας και παντού γύρο χώμα και πέτρες. Τις καθημερινές, αργά το απόγευμα μετά την επιστροφή από τα χωράφια, τα παιδιά άρχιζαν να καταφθάνουν στην πλατεία για παιγνίδι! Το παιγνίδι στην πλατεία ήταν μόνο για τους «μεγάλους», που μπορούσαν να τρέχουν άφοβα. Δεν υπήρχαν παιδικά καρότσια και γονείς στην πλατεία. Το παιχνίδι διαρκούσε λίγο, μέχρι να νυχτώσει, δεν υπήρχαν φώτα τότε!

Παίζαμε όμως όλη την ημέρα, δίπλα στους μεγάλους! Άλλοτε συμμετέχοντας στην δουλειά τους, άλλοτε κοιτάζοντας τους  και άλλοτε με τελείως δικά μας παιγνίδια-εφευρήματα.

Ο Μήτσος ο ξάδελφος μου, ήταν ένας ανήσυχος νέος, πρωτοπόρος της εποχής του. Αφού έφτιαξε το σπίτι του και το πρώτο τσιμεντένιο αλώνι στο χωριό, κάποιο καλοκαίρι βάλθηκε να ισιώσει τις αυλές του σπιτιού. Τα βράχια, πανταχού παρόντα σε όλο το χωριό, ήταν χρήσιμα για το καβαλίκεμα στα ζώα αλλά πρόβλημα στην καθημερινή ζωή. Σταθερός παρατηρητής των εργασιών, μαζί με όλους τους άλλους, και ο μικρός Κυριάκος!

Ο Μήτσος έμαθε την τέχνη των εκρηκτικών στο στρατό. Όλη μέρα, άλλοτε μες στον ήλιο άλλοτε στην σκιά, με τα καλέμια του και ένα βαρύ σφυρί άνοιγε τρύπες στους βράχους.  Διάλεγε με προσοχή το σημείο που θα τρύπαγε, έπρεπε να εντοπίσει το σκληρότερο σημείου του βράχου, και με υπομονή κτυπούσε ρυθμικά με το σφυρί μέχρι να φθάσει στο απαιτούμενο βάθος, καθαρίζοντας κάθε τόσο την τρύπα. Αφού περικύκλωνε τον βράχο με τις απαραίτητες τρύπες προχωρούσε στο δεύτερο στάδιο. Γέμιζε κάθε τρύπα με δυναμίτιδα, έβαζε το φυτίλι και μετά τάπωνε καλά την τρύπα. Σκέπαζε το βράχο με δεμάτια ξερών κλαδιών και βαριές πέτρες από πάνω για να συγκρατούν τις εκτιναζόμενες πέτρες, και προχωρούσε στη πυροδότηση των εκρηκτικών:

Βάρδα φουρνέλοοο…., φώναζε η μικρός Κυριάκος, και όλοι γελώντας επαναλαμβάναμε δυνατά, απομακρυνόμενοι γρήγορα-γρήγορα από το σημείο της έκρηξης. Ήταν οι πρώτες λέξεις που άκουσα από τον Κυριάκο …

Αποχαιρετώ σε Ανηψιέ

Δ.Ζ.

Advertisements

Δημοσίευση σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s